Ik zeg niet dat ik lang ongelukkig ben geweest, want er zijn genoeg momenten dat ik mij deels gelukkig voelde. Toch bleef er ergens altijd iets knagen…

Nu durf ik oprecht te zeggen dat ik gelukkig ben en wel gelukkiger dan ooit. Dit heeft ook veel te maken met het feit dat ik een leuke studie volg waar ik mij thuis voel, mijn werk erg leuk is en ik allerlei leuke dingen doe in mijn leven.

Maar de grootste reden is denk ik wel dat ik mezelf ben gaan accepteren en ik mezelf waardeer. Dit klinkt natuurlijk mega zweverig, maar toch is het waar. Ik ben eigenlijk altijd onzeker geweest en mij zo druk gemaakt om wat mensen en dan vooral mijn directe omgeving, van mij vinden. Ik heb altijd het idee gehad dat ik anders ben dan de andere en dat ervaarde ik als vervelend. Ik wilde graag hetzelfde zijn als de rest en voelde mij vaak niet goed genoeg.

Nu is dat helemaal anders, want ik merk dat ik ook gewaardeerd wordt zoals ik ben. Natuurlijk vindt niet iedereen mij aardig en dat is maar goed ook. Ik ben uniek en heb genoeg mensen om mij heen die mij leuk vinden zoals ik ben. Ik heb mij geleerd om te accepteren. Hoe ik dat heb gedaan? Geen flauw idee, dit kan ik jullie niet vertellen. Ik denk dat dit vooral gewoon veel tijd nodig heeft gehad en het luisteren en accepteren als vrienden je complimenten geven om wie je bent.

Voor mij is het nu gewoon onwijs genieten van het leven, want ik voel mij gelukkiger dan ooit en zo vrij als een vogel die een tijd opgesloten heeft gezeten.

Liefs Laura ♡

Over de auteur van dit artikel

Laura

Een echte boogschutter inclusief het impulsief acties ondernemen. Houdt van: sauna's bezoeken, social media, slapen, eten, bloemen fotograferen en schrijven. Houdt niet van: regen, worteltjes, spinnen, leugens en mensen die te laat komen.

Lees meer over mij op deze pagina.

    1 reactie geplaatst