sollicitatie

Op dit moment ben ik onwijs druk met het vinden van een leuke parttime baan en ik wist dat het lastig zou worden, maar toch is het onwijs frustrerend. Ik vind het dan ook fijn om het even van mij af te schrijven. Verder weet ik dat er veel meer mensen zijn die precies in hetzelfde schuitje zitten, dus schrijf ik ook voor hun. Ze zullen waarschijnlijk herkennen waar ik tegenaan loop en op deze manier hoop ik dat ze zich wat gesteund voelen. Lees vooral verder als je nieuwsgierig bent waar mijn frustraties liggen en waar ik zoal tegenaan loop.

Niet kieskeurig
Zoals vele van jullie waarschijnlijk wel weten, werk ik als schoonheidsspecialiste in een schoonheidssalon. Op dit moment doe ik dit fulltime, omdat de eigenaresse met zwangerschapsverlof is. Vanaf maart ga ik weer parttime draaien en daarom ben ik op zoek naar iets erbij. Het liefst blijf ik natuurlijk in mijn eigen branche, maar ik ben totaal niet kieskeurig en kijk dus ook zeker verder. Ik kijk veel online naar vacatures op van die vacature sites, maar ook op de site van de bedrijven zelf. Verder loop ik regelmatig gewoon onder andere winkels naar binnen om te vragen of ze nog vacatures hebben of dat die eraan komen. Zo ben ik gisteren het dorp in gegaan om rond te vragen, maar helaas zat er niks tussen. Vaak krijg ik te horen dat ze zelf al moeite hebben om hun huidige personeel uren te geven.

Te oud
Ook krijg ik vaak te horen dat ik eigenlijk net wat te oud ben, want als ik onder de 20 was geweest dan had ik bij wel 6 winkels aan de slag gekund. En dit is iets wat ik echt ontzettend frustrerend vind, dat ik voor hun te oud ben. Ik ben net 24 jaar en ik vind dat, dat absoluut nog jong is, ik kom net pas kijken in de ‘grote-mensen-wereld.’ Eigenlijk vind ik dit gewoon leeftijdsdiscriminatie en ik vind het absoluut niet kunnen. Misschien ben ik wel ontzettend goed in het werk, maar omdat ik een bepaalde leeftijd heb, ben ik dus in hun ogen niet geschrikt. Ik ben erg gemotiveerd om te werken, maar ik krijg er de kans niet voor.

En maar wachten en wachten op bericht
En dan gebeurd mij ook vaak dat ik een hele nette en goede ( in mijn ogen natuurlijk) sollicitatiebrief heb gemaakt en dat ik vervolgens er gewoon helemaal niks van hoor. Hoe moeilijk is het om even netjes een kort berichtje te doen om te laten weten dat ik ben afgewezen? Al is het maar een standaard bericht wat naar wel 50 mensen wordt gestuurd. Ik en nog veel meer mensen, zullen dit onwijs op prijs stellen. Continu die onzekerheid of je wel of niks hoort van een bedrijf is namelijk geen pretje.

Dan hoor je vervolgens niks meer
Ik heb ook al paar keer gehad dat bedrijven erg enthousiast waren en dat ik zeker wat voor hun zou kunnen betekenen, maar vervolgens hoor ik er helemaal niks meer van. En als ik dan zelf contact op neem, krijg ik te horen dat er al iemand anders is aangenomen. Dit begrijp ik ook nog steeds niet en ik denk ook niet dat ik dat ooit ga begrijpen.

Ik geef niet op
Ondanks het allemaal ontzettend frustrerend is en ik behoorlijk gestress begin te raken (inclusief stressbultjes), ben ik niet van plan om op te geven. Ik weet dat er ergens een baan voor mij is en ik blijf net zolang door solliciteren tot ik ergens word aangenomen. Dan kan ik waarschijnlijk lachen om deze ervaring en ben ik blij dat het mij gelukt is. Voor iedereen die hetzelfde doormaakt als ik: zet hem op mensen, uiteindelijk gaat het lukken! En je bent niet alleen, er zijn helaas nog veel meer mensen die ook hard op zoek zijn naar die ene baan voor hun.

Heb jij een leuke baan of ben jij ook druk aan het solliciteren?